www.engels-voetbal.nl (since 2010)
'Not the best website, but it's in the top one'

Aston Villa's wounded lion

Met voorwoord van Stefan Postma

Een column schrijven voor deze website. Dat was alweer even geleden en sowieso lagen de activiteiten hier op een laag pitje. De reden hiervoor is dat er weer een nieuw boekje uitgebracht diende te worden. Eigenlijk is dit dan ook geen echte column, maar gewoonweg een ordinaire promotie voor mijn nieuwe boek.

Voor de mensen die mijn eerste boek “Up the Villa” hebben gelezen is er goed nieuws te vermelden. “Aston Villa’s wounded lion” kan gezien worden als een vervolg op mijn eerste boek. Voor de liefhebbers die per abuis vergeten zijn dat boek te lezen, is er ook geen man overboord. Het nieuwe boek kan prima op zichzelf gelezen worden.

Aanvankelijk was de bedoeling om pas bij promotie terug naar de Premier League een nieuw boek uit te gaan brengen, hetgeen eigenlijk perfect was geweest. Een boek dat eindigt met een degradatie wordt opgevolgd door een boek dat eindigt met een feestelijke promotie. Het liep even anders. Waarom heb ik dan niet nog een seizoen gewacht? Wel nu, dat wordt wel duidelijk na het lezen van “Aston Villa’s wounded lion”. Gaandeweg kwam ik erachter dat mijn club, de eens zo grote en succesvolle traditieclub, een grote gok nam door alles in te zetten op een promotie, nu met alle gevolgen van dien. Hierdoor ontstond er een verhaal op zichzelf en daarnaast gebeurde er in twee seizoenen zo onnoemelijk veel, dat er ook meer dan genoeg stof opdook om dat alles boekwaardig te kunnen maken. “Up the Villa” is toch wel een compleet Villaboek geworden waarin de gehele geschiedenis verteld is. Dat blijft de lezer van, laten we gaan afkorten, AVWL bespaard. Het boek gaat enkel over eigengemaakte en geleden belevenissen, en telkens wordt u op de hoogte gehouden over het wel en wee binnen de club Aston Villa. We speelden in die twee seizoenen weer viermaal tegen aartsrivaal Birmingham City, één van de heetste derby’s van Engeland, en drie van deze clashes staan beschreven in het boek. Na de uitwedstrijd van het afgelopen seizoen moet ik zelfs nog letterlijk rennen voor mijn leven. Daar heb ik dan heel stoer over geschreven, zo stoer was ik op het moment zelf niet. Er vonden verder nostalgische en echt Engelse weekenden plaats, mochten we in de FA Cup nog één keer naar het White Hart Lane van Tottenham Hotspur en moest ik onverhoopt een nacht, samen met een dronken Schot, doorbrengen in een bushokje in het gure Colchester. Verder kom ik nog een paar dagen vast te zitten in een ingesneeuwd Birmingham, word ik bedrogen door een zwerver en zit geluk en verdriet dicht bij elkaar als mijn oma overlijd terwijl ik een overwinning op de aartsrivaal aan het vieren ben.

Een echte clubfan zal het kunnen begrijpen. Aston Villa heeft een belangrijke plaats in mijn leven en nagenoeg alles in datzelfde leven verbind en vergelijk ik met mijn club. Dit gaat soms ver, vaak zelfs te ver. Maar wees gerust. Ook ik ben gezegend met prachtige kinderen en zij staan met stipt bovenaan. Ik kan me daarom niet voorstellen hoe het zou zijn om één van hen te moeten verliezen en dat lijkt me dan ook het allerergste wat een ouder overkomen kan. Het overkwam mijn maatje Patrick echter wel. Hij verloor zijn pas negenjarige dochter en moet hedendaags weer leren genieten van het leven en er tegelijkertijd staan voor zijn gezin en omgeving. Uiteraard gaat dit met vallen en opstaan, maar dit doet hij op onvoorstelbare knappe wijze. Samen hebben we tegen het einde van het afgelopen seizoen een onvergetelijk weekendje in Engeland mee mogen maken. Nu dit boek reeds geschreven is, en vanaf 13 juli te koop is, zal ik mijn best doen om er zoveel mogelijk van te verkopen. Waarom niet?

En toch vind ik dat niet eens zo belangrijk. Dit verhaal is opgedragen aan een meisje dat heeft moeten vechten tegen één van de gemeenste ziektes van deze tijd. Het bleek een kansloos gevecht die ze dan ook uiteindelijk verloor. Aan de andere kant won ze ook onnoemelijk veel respect, stal ze de harten van de grootste en stoerste mannen en zorgde ze ervoor dat alles in het perspectief geplaatst werd. Supporter zijn van een Engelse voetbalclub kost veel geld, maar dit meisje leerde me dat de belevenissen in dit boek onbetaalbaar zijn en het daarom allemaal meer dan waard maken. Iets beleven betekend leven en juist dat blijkt niet altijd vanzelfsprekend te zijn. 

 

Tot de volgende column,
Ferdi Delies
Top | engelsvoetbal@yahoo.com