www.engels-voetbal.nl (since 2010)
'Not the best website, but it's in the top one'

Ewood Park

Bespeler: Blackburn Rovers

Capaciteit: 31.200

Geopend: 1890

 Hoewel Ewood Park één van de oudste grounds van Engeland is, bestond de bespeler van het stadion 'Blackburn Rovers' al een stukje langer. De club was in de beginjaren van het voetbal een absolute topclub in Engeland, maar wel een club die in het begin geen eigen veld had om op te spelen. Pas later vond de club een veld bij een boerderij aan Preston New Road. We hebben het hier over het jaar 1875. Een jaar later werd het veld bij de boerderij ingeruild voor een cricketground en daar begonnen zowaar wat toeschouwers op de wedstrijden af te komen. Zo speelde Blackburn Rovers daar eens een wedstrijd tegen Patrick Thistle waar 5.000 mensen op af kwamen, een record in die tijd. Daarna speelde Backburn Rovers nog aan Leamington Road, maar waar de club ook speelde, de club verloor nauwelijks een wedstrijd. Met maar liefst vier FA Cups al op zak streek de club in 1890 neer op Ewood Park.

 De eerste wedstrijd die Blackburn Rovers op Ewood Park speelde was tegen streekgenoot Accrington, destijds ook een gerenommeerde club in Engeland. Flootlights waren nog lang niet aan de orde, maar toch werd een wedstrijd tegen een andere streekgenoot, Darwen, al onder een soort van licht gespeeld. Daarmee was Ewood Park haar tijd ver voor. Gek genoeg was het stadion vanaf het begin af aan al 'out of time'. Zo gebeurde het dat een deel van de tribune instortte in een wedstrijd tegen Everton in 1895 en dit was niet het eerste incident dat op Ewood Park plaatsvond. Doden vielen er gelukkig niet, enkel wat licht gewonden. Iemand kreeg voor de opgelopen blessure zelfs 25 pond aan schadevergoeding en dat was veel geld in die tijd.

 Vanaf 1905 werd Ewood Park dan ook grondig gerenoveerd. Zo kreeg de Darwen End een dak en werd ook de meest beroemde en befaamde architect van voetbalstadions ingeschakeld. Niemand minder dan Arhibald Leitch zou de Main Stand gaan ontwerpen, een geintje dat 24.000 pond zou gaan kosten. De bouw van de Main Stand duurde zo'n 2 jaar en deze werd op nieuwjaarsdag van 1907 voor het eerst in gebruik genomen in een wedstrijd tegen Preston North End. De bekende Riverside Stand werd pas in 1914 afgeleverd, net nadat Blackburn weer eens twee landstitels in de wacht had gesleept. In die tijd konden er bijna 80.000 mensen een wedstrijd op Ewood Park bezoeken. Die zaten of stonden er echter nooit. Verschillende boeken melden verschillende toeschouwersaantallen, maar in een FA Cup wedstrijd tegen Bolton Wanderers in 1929 waren er zo'n 62.000 mensen aanwezig, een record dat voor altijd zal blijven staan.

 In 1958 kreeg Ewood Park haar eerste floodlights aangemeten. Deze branden voor het eerst in een vriendschappelijke wedstrijd tegen het Duitse Werder Bremen. Vaak betaalde de club de renovaties aan Ewood Park van behaalde successen. Zo werd het prijzengeld dat was binnengehaald door het halen van de FA Cup Final van 1960, gebruikt voor het plaatsen van een dak op de Blackburn End Terrace. De finale was op Wembley echter wel kansloos verloren gegaan tegen Wolverhampton Wanderers. Blackburn Rovers haalde haar hoogste score bijna 130 jaar geleden. Tegen Rossendale United won Blackburn met 11-0 in een wedstrijd om de FA Cup, een score die de club nooit meer zou gaan overtreffen. Echter was dit nog niet op Ewood Park. Hoogste score op Ewood Park dateert uit 1959 toen Middlesbrough met 9-0 van Ewood Park weggeveegd werd. De grootste nederlaag op Ewood Park werd geleden in 1947, tegenstander was toevalligerwijs Middlesbrough. Ook toen Blackburn Rovers in 1891 nog maar net op Ewood Park was neergestreken werd een zelfde nederlaag van 1-7 geïncasseerd. Dit was tegen Notts County.

 Ewood Park heeft de beschikking over de volgende vier stands.

The Jack Walker Stand: dit was vroeger de beroemde Nuttall Street Stand, ooit ontworpen door de beroemde Archibald Leitch. Hedendaags is de tribune vernoemd naar de voormalige voorzitter 'Jack Walker', en biedt de tribune plaats aan zo'n 11.000 toeschouwers.

The Ronnie Clayton Blackburn End: hoe mooi was het geweest als deze tribune gewoon nog Blackburn End heette? Tot 2011 was dit ook nog zo, alleen toen werd de naam van Ronnie Clayton er aan toegevoegd als dank aan zijn vele en lang bewezen diensten voor de club. Dit is de tribune die betaald is door het halen van de FA Cup Final van 1960 waarover eerder gesproken is in dit stuk.

The RFS Riverside Stand: ook hier zijn de letters RFS volledig overbodig en doen deze bijna pijn aan de ogen. Deze tribune is betaald van het geld dat binnengehaald werd door de landstitels van 1912 en 1914, heerlijk is dat. Ook bij de oorspronkelijke Riverside Stand zijn de handen van Archibald Leitch bezig geweest. Het is de oudste tribune van Ewood Park en uiteraard stroomt er een rivier achter de tribune langs, de Darwen River.

The Brian Douglas Darwen End: ook deze stand heette vroeger gewoonweg Darwen End, maar ook hier is een naam van een club-legende aan toegevoegd. De Darwen End stond vroeger bekend als de meest indrukwekkendste tribune van Engeland.

 Veel supporters zullen de goal van Alan Shearer in mei 1995 nooit meer vergeten. Blackburn Rovers won met 1-0 van Newcastle United door een doelpunt van Shearer en een uitstekend keepende Tim Flowers. Door deze uitslag op Ewood Park werd Blackburn Rovers kampioen van Engeland. De degradatie in 2012 hoort tot de dieptepunten die beleefd zijn in één van de oudste Football Grounds van Engeland. Op Ewood Park werd het lot van Blackburn Rovers bezegeld door Wigan Athletic.

Meer foto's van Ewood Park:

http://nl.fotoalbum.eu/Ferdivilla/a832714

 

Laatst bijgewerkt: november 2015
Top | engelsvoetbal@yahoo.com