N’ vluggertje

Zowat elke DFDS-clown heeft al wel eens een wedstrijd in het Stadium of Light van Sunderland gezien, alleen ik had dat nog niet. Na mijn DFDS-ervaring met Newcastle v Villa in het vorige seizoen, zwoer ik dat ik nooit meer met die clowns mee zou gaan en daar kwam ook een goed gelezen column uit voort.

  http://www.engels-voetbal.nl/dfds-seawayspubliek-1.html

Maar ik ben blijkbaar iemand zonder al teveel principes, want ik heb me toch een tweede keer laten naaien door DFDS. Maar ja, de wedstrijd van Villa uit bij Sunderland komt qua data al seizoenenlang niet uit en ik moet er toch een keer gaan komen. In de Premier League is nu alleen het Liberty Stadium van Swansea City mij nog onbekend, dus dat zal er volgend seizoen wel van gaan komen. Nou trekt dat Liberty-gedrocht mij helemaal niet, dus wil ik Swansea alleen tegen Villa zien. Daarnaast wil ik graag even naar de plek waar Vetch Field gestaan heeft. En dan heb je nog al die Nederlandse Swansea-fans. Ik vind daar wel wat van. Normaliter vind ik het leuk als een Nederlander een Engelse club support buiten de Engelse top. Als een Nederlander mij vertelt dat hij fan is van pakweg, Notts County, dan heeft hij me helemaal en dan wil ik precies weten hoe dat zo gekomen is. Maar bij een Nederlandse Swansea-fan zit daar meestal geen grondslag achter en is deze meegegaan in een Nederlandse hype. Vraag maar eens aan zo’n iemand of die nog een wedstrijd van Swansea City op Vetch Field heeft gezien en je kan het antwoord al raden. Sunderland is eigenlijk ook wel een makkelijke club om als Nederlander te supporten. Ik ben er eigenlijk best jaloers op en eigenlijk ook weer niet. Een seizoenkaart van Villa zit er voor mij gewoonweg niet in. Dat zou veel te duur worden en Birmingham is gewoon niet zo toegankelijk als dat Sunderland, toegegeven: dankzij DFDS, dat wel is. Als ik Sunderland-fan zou zijn, dan had ik op zeker vaker een livegame van mijn club gezien dan als dat nu het geval is.

Sunderland vind ik een mooie club. Zeker als de club nog op het aloude Roker Park had gespeeld, had ik zomaar als ‘zwarte kat’ door het leven kunnen gaan. Het oude Roker Park lag gelegen pal aan de zee en de tegenstander had behalve de Sunderland-spelers en het Sunderland-publiek steevast nog een weerstand die het moest weten te beslechten. En dat was de harde en gure wind. Als zijnde ‘last minute’ was William andermaal mijn gezelschapspartner. Hem hoef ik niet eerst te vragen of we voor de wedstrijd eerst nog even de locatie van Roker Park zullen gaan bezoeken, ondanks dat we wisten dat er hedendaags niet veel meer van over is. Een bezoekje aan Roker Park was zeer vanzelfsprekend. Achteraf hebben we er ook een echt Sunderland-gevoel van gekregen, zo’n typische clubgevoel dat steeds moeilijker op te roepen is in die nieuwe stadions van tegenwoordig.

We werden door de DFDS-bus heerlijk op tijd afgezet bij het Stadium of Light. Dus na vorig seizoen heb ik toch nog wat complimentjes over voor deze organisatie. Maar toch laat ik het hierbij, want de nadelen zijn toch nog te groot. Hoewel ik me minder geërgerd heb aan het publiek dan de vorige keer, zijn de prijzen op de boot echt schandalig. Wij kwamen al snel tot de conclusie dat de P&O service naar Hull toch meer onze ding is. Meer charme, betere kwaliteit-prijsverhouding. Als aanschaf lijkt de service van DFDS naar Newcastle wel redelijk goedkoop, totdat je gevangen zit op dat ijzer op zee. Voor een biertje moet je eerst een lening afsluiten omdat te kunnen betalen en als je naar een fatsoenlijke maaltijd verlangd, dan dien je eerst een hypotheek af te sluiten, iets dat aan boord gewoonweg te regelen valt. Dat is op de boot naar Hull toch iets anders. 

Maar we waren op tijd bij het Stadium of Light. Tijd genoeg voor een goede pre-match beleving en dat betekend nog even iets eten en drinken en op tijd het stadion in. En in dit geval dus nog een bezoek aan wijlen Roker Park. Roker Park ligt op zo’n kwartiertje lopen van het Stadium of Light. De wind deed heftig van zich spreken, soms was dat gewoon onprettig, maar ik vond dit heerlijk. Dit was het aloude ‘Sunderland-experience’!

We liepen door heerlijk Sunderlandpauper totdat we bij de plaats aankwamen waar ooit het fraaie Roker Park gehuisvest stond. Ik was op zoek naar een simpele ronding in de grond, waarvan ik dacht dat dit ooit de plaats van de middenstip is geweest. Die plaats vonden we vrij snel en een leuk detail is dat je overal leest op de borden dat je jezelf rond Roker Park bevindt. De ronding van tegels bleek uiteindelijk niet de voormalige middenstip te zijn, want toen ik er foto’s van begon te maken, werd ik aangesproken door een omwonende. ‘Its just a kind of a roundabout.’ Zei de man met een bijna ondefinieerbaar accent. De man vertelde ons waar precies waar het veld en de diverse stand hadden gelegen en gestaan en de middenstip had ,geheel toevallig, pal voor zijn woning gelegen.

Veel was er na deze conversatie niet meer te zien, dus liepen we terug naar het Stadium of Light. 

Ondanks mijn fobie voor nieuwe stadions had ik vooraf verwacht dat het onderkomen van Sunderland wel eens in mijn top van nieuwe stadions kon gaan eindigen. Het is immers toch net wat anders dan de eenheidsworsten van Southampton, Leicester en Reading van deze wereld. Deze mening ben ik achteraf ook nog toegedaan, toch viel het mij ietwat tegen. William was wat meer enthousiast, maar dat is hij wel vaker. De man vond eerder dit seizoen het gedrocht van MK Dons zelfs indrukwekkend, dus of hij nog serieus te nemen is, wat dit betreft, wens ik te betwijfelen.

Anyway, het Stadium of Light is absoluut geen gedrocht te noemen. De buitenkant is aan één kant ‘Southamptonsaai’, maar de hoofd-entrance is absoluut fraai te noemen. Daarnaast weet je één ding zeker. En dat is dat je vandaag op bezoek bent bij Sunderland AFC en daar wordt je elke minuut aan herinnerd. Ik hou daar van. Het beeld van Bob Stokoe buiten het Stadium of Light, bij het saaie gedeelte, maakt het plaatje wel compleet. Het is één van de fraaiste beelden die ik tot nu toe rond een stadion heb gezien. Stokoe rent als Sunderland-manager schreeuwend het veld op als Sunderland als underdog het grote Leeds United heeft verslagen in de finale van de FA Cup van 1972. Hier valt meteen zijn fraaie gebit op en het feit dat de manager voetbalschoenen onder een soort van pakbroek gedragen had. 

De binnenkant van het Stadium of Light is wel aardig, maar niet bijzonder. Wel is het geweldig dat je het hele stadion kan rondlopen, iets dat we dan ook deden en daarbij erg op prijs stelden dat dit zo mogelijk is. Toen we bij onze plaatsen aankwamen had William een teleurstelling te verwerken. Hij bleek naast een erg dikke jongeman te moeten zitten. Dit liet hij dan ook meteen merken en ik dacht meteen aan mijn verschrikkelijke Newcastle-DFDS-ervaring. En dat was dat je met alle Nederlanders bij elkaar wordt gestopt, waardoor je het gevoel hebt dat je naar Nederland v Albanië in de Amsterdam Arena zit te kijken, een nachtmerrie op zich. Maar de dikke jongeman bleek al snel een alleraardigst persoon te zijn, zelfs na het horen van William’s baalmoment, bleef hij ons uiterst vriendelijk bejegenen. Uiteraard was het een DFDS-Nederlander.

Sunderland v Liverpool 0-1

 10/1/2015, Stadium of Light

Zoals de Liverpoolfans op de tribunes vocaal de baas waren over de muisstille Sunderlandfans, zo was Liverpool ook de baas over het uiterst matige Sunderland op het veld. Liverpool speelde bij vlagen best aardig, met name de balvaardige Coutinho deed van zich spreken, maar had ook totaal geen tegenstand van Sunderland te duchten. De matig fluitende Pawson paste bij de enige doelpunt van de wedstrijd zeer goed de voordeelregel toe, waardoor Markovic kon scoren. Nog voor rust had Liverpool de wedstrijd moeten beslissen, maar The Reds sprongen wel erg onzorgvuldig met de kansen om. De tweede helft was meteen minder van niveau, misschien kwam dit wel omdat Liverpool-captain Steven Gerrard in de rust gewisseld werd. En nadat Sunderland-verdediger Bridcutt met zijn tweede gele kaart het strijdtoneel moest verlaten, kreeg Sunderland zowaar haar enige opleving van de wedstrijd. The Black Cats kwamen één keer dichtbij de gelijkmaker, maar een schot van Larsson spatte uiteen op de lat. Ook in de slotfase verzuimde Liverpool het de wedstrijd in het slot te gooien. 

 De wedstrijd was niet groots, maar dat is voor mij altijd van ondergeschikt belang. Een mooie wedstrijd is mooi meegenomen, maar zo’n dag is meer dan alleen de 90 minuten voetbal. Ik had eindelijk een Sunderland-ervaring en daar was ik blij mee. Na mijn verschrikkelijke Newcastle-DFDS-ervaring in het vorige seizoen, waarna ik zwoer nooit meer met deze organisatie mee te varen, is me dit toch erg meegevallen.

De dikke jongeman was immers uiterst vriendelijk geweest. De dikke jongeman was toch duidelijk geen DFDS-stereotype, of toch wel? Ik besloot het te testen.

‘Ben jij supporter van Sunderland?’ Vroeg ik hem. ‘Hoezo?’ Antwoorde hij. Ik keek hem ietwat verbaasd aan. ‘Nou, omdat je een Sunderland-sjaal om hebt.’ Zei ik. Er verscheen een brede glimlach op het gezicht van de aardige dikke jongeman en zijn antwoord bracht mij onmiddellijk terug naar het vorige seizoen. Het bracht mij onmiddellijk terug naar de Newcastle-DFDS-ervaring. ‘Nee, ik houd eigenlijk helemaal niet van voetbal, maar tijdens zo’n reisje moet je toch een beetje mee gaan doen nietwaar?’ Zonder wat te zeggen keek ik hem bedroeft een tijdlang aan en vroeg ik me af of hij zijn clownsneusje toevallig in zijn hut op de DFDS-boot achtergelaten had, klaar om die vanavond op te gaan doen. Toen ik s’ avonds in slaap viel op de DFDS-boot, droomde ik dan ook over een dikke, aardige jongeman die met een clownsneusje danste op Meatloafs ‘Paradise by the dasboard light’ op het podium op de boot van DFDS.

 

Laatst bijgewerkt: januari 2015
www.engels-voetbal.nl (since 2010)  |  engelsvoetbal@yahoo.com