Januari 2013 

 

Te klein of te groot voor het tafellaken?

Dit wordt geen jaaroverzicht. Het voetbaljaar wordt immers ´seizoen´ genoemd en die is pas halverwege. Deze site is een algemene Engelse voetbalsite. Hoewel ik tracht alles objectief te benaderen weten degenen die mij kennen, of ´begrijpend´ mijn stukjes lezen, wel dat ik een grote voorliefde heb voor één en dezelfde club. Ik wil daarom zo vrij zijn om over deze club te gaan schrijven. Mijn club verkeerd namelijk in zwaar weer, sta mij dit daarom astublieft toe. Ik heb het nodig.

Afgelopen weekend had ik het voorrecht om in een leuk gezelschap het eens zo grote Leeds United te zien spelen. Ik hoef niet eens zo diep te graven om een halve finale Champions League op te roepen die de club onder ene David O´Leary speelde. Het toernooi heette destijds al ´Champions League´ wat meteen weergeeft dat het inderdaad nog niet zo heel lang geleden is. Een piepjonge James Milner, een bonkige Mark Viduka en een spelmaker in de vorm van Alan Smith zijn slechts enkele voorbeelden van een topteam wat op Elland Road op het veld stond.

Afgelopen zaterdag was daar helemaal niets meer van te zien. De shirts die deze spelers droegen waren nog traditioneel wit en het logo was eveneens nog steeds hetzelfde. Maar daarmee zijn de overeenkomsten met vroeger meteen genoemd. Jonathan Woodgate was omgeruild voor ene Alan Tate. Een bonkige verdediger die niet zou mistaan op een tracker dat rondbaggert over het Groningse landschap. Met Mark Viduka wist je meteen wie er bij Leeds United in de spits stond. Amper drie dagen later zou ik het zo´n beetje niet meer weten wie er hedendaags ronddwarrelt. Alan Smith was inmiddels omgeruild door Ross McCormack, die als enige ´White´ nog enig niveau haalde maar waar je meteen aan kon zien dat Championship-voetbal meteen ook het maximale is. Zelf was ik een aardige amateur-voetballer die altijd wel wist dat proffesioneel voetballer te hoog gegrepen was. Na afgelopen zaterdag ben ik toch gaan twijfelen. Met een betere enkel en een iets meer imposant lichaam had ik zomaar voor het ´grote´ Leeds United kunnen spelen.

Maar een uiterst pover Leeds United te zien spelen was nog niet eens het ergste. Hoewel ik het altijd een mooie club heb gevonden, gaan mijn gevoelens toch uit naar een andere club. En dat was het ergste. Ik heb het over een club die aan de wieg stond van de Football League. Niet als mede-oprichter, zoals zo veel clubs dat zijn, maar juist als grondlegger. Ik heb het over een club met diverse FA Cups en Landstitels. Ik heb het eveneens over een club met een EuropaCup 1.

Hull City v Leeds United was amper een uur onderweg. Op de tribune van een verschrikkelijk stadion deed ik even mijn ogen dicht. Het mooie witte Leeds-shirt verdween en werd vervangen door het nog mooiere Claret and Blue van Aston Villa. Maar voor de rest was het precies hetzelfde. Op het veld stonden een paar jochies die niet beseften wat voor embleem ze op het shirt geborduurd hebben gekregen. In plaats van Gordon Cowans en Martin Laursen zag ik ene Jou Bennett en Eric Lichai op het veld staan.

Het was het aanzien niet waard, dus snel veranderde ik mijn blik naar de tribunes. Het volle KC Stadium had daarin plaats gemaakt voor het magische Villa Park. Claret and Blue zijn nostalgische kleuren die je vaak wilt zien. Maar niet als de kleur over plastic stoeltjes heen zijn gegoten. De stoeltjes op Villa Park die ik zag waren leeg. Langzaam gleed mijn blik over het scorebord. Daar prijkte trots een grote naam. Levensgroot zag ik in grote Neonletters ´Aston Villa´ staan. Een gevoel van trots overspoelde mij. Dat is mijn club en dat zou het altijd blijven. Maar dat gevoel verdween snel, want er stond nog meer op dat zelfde bord te knipperen. Aston Villa v Barnsley telde voor 16.000 toeschouwers een tussenstand van 0-1. Maar er is hoop! Op het zelfde bord staat dat er nog twintig minuten te spelen is. Mischien kunnen we nog een punt aan deze wedstrijd over houden.

Leeds United voorspelde afgelopen zaterdag de toekomst van Aston Villa. Machteloos keek ik toe.

 

 

 

www.engels-voetbal.nl (since 2010)  |  engelsvoetbal@yahoo.com