April 2013 

Wie is de dwaas?

Amper twee jaar geleden. Sam Allardyce stapt als manager van Blackburn Rovers het veld op. De manager is geliefd in Blackburn want met zeer beperkte middelen staat hij netjes in de middenmoot van de Premier League. Maar daar gaat verandering in komen. Achter hem lopen de nieuwe eigenaren van de club. Allardyce gaat deze dwazen even voorstellen aan het publiek. Wonderlijk genoeg lijkt hij dit met trots te doen. Achter hem stappen twee gure figuren het veld op. Verbaasd, en al snel vol afschuw, sla ik het toneel gade. De linker lijkt op een tegenspeler van Jean Claude Van Damme in één van zijn vechtfilms uit de jaren ´90. De ander kan zo met Al Pacino mee in ´Scarface´. Ik weet dat je op moet passen met vooroordelen, maar dit zijn overduidelijk grote boeven. En van deze dwazen-boeven is Blackburn Rovers afhankelijk.

Amper twee jaar later blijken mijn vooroordelen juist. Blackburn is inmiddels gedegradeerd. Sam Allardyce was na de eerste de beste nederlaag aan de kant gezet en ook dit seizoen is Blackburn al aan haar 3e manager toe.

Iets dat Nottingham Forest overigens ruimschoots overtreft. Sinds 2011 heeft die club al 7 managers versleten. Vorig seizoen was ik daar en trof in principe een heerlijke voetbalclub aan. Een echt voetbalstadion met prachtige tribunes en een plaats waar de Engelse voetbalbeleving ook echt te beleven valt. Maar ook deze prachtige club wordt geregeerd door een dwaze eigenaar.

Ook Cardiff City heeft zo´n dwaas aan het bestuur. Eigenlijk maakt deze categorie ´dwaas´ het nog bonter. De dwaas in kwestie heeft de clubkleuren reeds veranderd, het embleem al vernaggeld en ook de clubnaam schijnt ´eigen´ gemaakt te worden. Je bent er als supporter maar klaar mee.

Amper twee jaar geleden leek het ook goed te gaan met Birmingham City. De club leek van vaste waarde te worden in de Premier League en won zelfs de League Cup. Hun dwaas kocht grote namen met dure contracten. Uitkomst is ook daar bekend. De Birmingham-dwaas zit achter slot en grendel en Birmingham is inmiddels gedegradeerd en verkeerd in ernstige financièle problemen.

Ik heb het hier al vaker gehad over hoe de passie voor het voetbal verknald wordt door nieuwe stadions, egocentrische spelers en nu dus ook dwaze eigenaren. Gelukkig zijn er in Engeland nog vele mooie, traditionele clubs te vinden, maar de dwazen beginnen toch echt te overheersen. Morgen doe ik voor het eerst Leicester City aan. Ook een club dat in Filbert Street een echt authentiek stadion had, dat alweer enige tijd verdwenen is. Nieuwsgierig naar hun stadion (als stadionfetisj) ben ik niet. Ik ben dan nog nooit in Leicester geweest maar in dat stadion van hun al wel. Want ben je ooit al eens in de stadions van Reading, Southampton of Derby County geweest dan ben je ook in Leicester geweest. Die stadions zijn allemaal hetzelfde op de kleur van de stoel na. De dwazen hebben daar al toegeslagen.

Door mijn leeftijd heb ik de echte oude pareltjes moeten missen. Nu de dwazen aan de macht zijn is mijn honger naar de nog overgebleven authentieke stadions groot, want over 20 jaar zal bijna al het moois wel verdwenen zijn. Gelukkig hoort mijn club nog tot die authentieke.

Komende zondag mag ik weer naar het stadion toe waar ik zo verliefd op ben. Komende zondag is de intense, echte Engelse, voetbalbeleving weer te beleven op Villa Park. Ik ga dat voor de zoveelste keer intens beleven en inademen. Mensen die mijn vergaande passie voor het Engelse voetbal niet begrijpen vinden mij een dwaas. Maar laat mij komende zondag maar de grootste dwaas zijn die er is. Aston Villa heeft dan ieder geval nog niets te vrezen.

www.engels-voetbal.nl (since 2010)  |  engelsvoetbal@yahoo.com